عاشورا تکرار نخواهد شد...
رقیه علیهاالسلام در کنار سر بابا:
یاابتاه مَن الذّی خضبک بدمائک (پدر چه کسی محاسنت را با خونت خضاب کرد)
یا ابتاه مَن الذّی اَیتمنی علی صِغَرِ سنّی (پدر جان چه کسی مرا در کودکی یتیم کرده؟)
یاابتاه لیتنی لک الفداء (ای پدر کاش من قربانت میشدم)
یاابتاه لیتنی توسدت التراب و لاأری شیبَک مخضباً بدماء (ای پدر کاش خاک مرا در آغوش میکشید تا محاسنت را به خون رنگی نمیدیدم )
تاریخ سالخورده حجاز، گرد زمان بر پلکهایش، با چشمهای نیمه باز انتظار حماسهای دیگر را میکشد،
امین وحی از پس پرده های غیب، از ورای ابرهای کبودِ آسمان حجاز، از جانب او...
امّا این بار با سبزترین پیام، با زلالترین نزول میآید،
آری، اینبار حقیقت دین، بر دیواره های زمان طنین افکن میشود...
عیدقربان، جشن رهایی ازاسارت نفس و شکوفایی ایمان و یقین ،عیدسرسپردگی و بندگی
عیدنزدیک شدن دلها به قرب الهی برهمه مسلمانان مبارک باد . .
خدایا
من اگر بد کنم
تو را بنده های خوب بسیار است
اما تو اگر مدارا نکنی
من را خدای دیگر کجاست ؟
قهرمان عشق در چاه بلا افتاده است
کار مسلم وای دست اشقیا افتاده است
اشک جاری بر رخش شرح غمی پنهان دهد
گوشة غربت به یاد کربلا افتاده است
هرگز غروب قافله یادت نمی رود
گل زخمهای سلسله یادت نمی رود
روزی که بادهای مخالف امان نداد
هفت آسمان به قافله ای سایه بان نداد
خورشید بود و سایهی شوم غبارها
خورشید بود همسفر نیزه دارها

شب تولد تو که می شود، حرمت از آسمان پر ستاره نیز پرستاره تر می شود.
چقدر آدم اینجاست که در هفت آسمان، غیر از تو ستاره ای ندارند.
تو امشب به دنیا آمدی تا ستاره ی همه بی ستاره ها باشی.
این را بارها از کبوترهای حرمت شنیده ام

عطر بهشت بر شهر وزیدن می گیرد،
بر قنوت موسی - علیه السلام - شبنم می نشیند،
چشم های رضا - علیه السلام - می درخشد،
ملائک آرام از آسمان می آیند، خنده بر لبهایشان موج می زند،
و صدای هلهله کروبیان با گریه آغازین " فاطمه " در هم می آمیزد،
همه شاد باش می گویند، آمده اند به چشم سایی آستان معصومه - علیهاالسلام - این گل محبوبه

بغضِ غریبی گلوی عالم را می فشارد و سنگینی داغی جانسوز بر قلب زمین زخم می زند. ملائک، کوچه پس کوچه های مدینه را در پیِ مرد بی نظیری می گردند که محضرِ مبارکش، منبع فیض آسمانی بود؛
اما چه سود که اینک خوشه های زهرآگینِ کینه منصور، قلب سپیدش را هزارپاره کرده است.
چون مرتضی سرای تو آتش کشیده اند
نا محرمان به بیت تو حرمت دریده اند
دست تو را چو حیدر کرار بسته اند
اطفال تو به خانه حرامی بدیده اند

تو تنهایى، در میان اینهمه مردم روی زمین تنها هستى،
ازآنرو که به هیچکس شباهت ندارى، از آنرو که هیچکس را یارای مانند تو بودن نیست.
هیچکس را یارای پا به پای تو آمدن نیست.
تنهایى، همانگونه که خدا تنهاست...
رسول خدا صلى الله علیه و آله:
رمضان ماهى است كه ابتدایش رحمت است و میانهاش مغفرت و پایانش آزادى از آتش جهنم.

آرزومیكنم هیچ راه نجاتی نداشته باشی وقتی غرق خوشبختی هستی!

برای مشاهده اعمال شب لیله الرغائب لطفا به ادامه مطلب بروید...

سلام بر مردی که چراغ فروزان هدایت بود و یاور و راهنمای همیشه امت؛
کتاب دانایی و پارسایی و زهد را به هم درآمیخته بود و از مدینه تا سامرا، نور و روشنایی ریخته بود.
سلام بر تو ای مسیحای سامرا

فاطمه، ای ولادت تو تبلور احساس، ای وجود تو معطّر از گل یاس، ای ابتدا و انتهای کامل ترین زنان عالم و ای دختر نبی خاتم! چشم بر جهان گشودی تا دنیا را بی نصیب از حضور آسمانی خویش نگذاری.تولدت مبارک مادرم.

سلام، همسر عدالت! ای مادر شجاعت! سلام بر تو که در حاشیه سکوت بقیع آرام گرفتی، تا چون همیشه، حاشیه نشین و قدم سوز غربت تربت مخفی فاطمه علیهاالسلام باشی.سلام بر تو ای "مادر ادب"

چشمان سامرا از بغض هاى جارى، تمام شدنى نیست.
التهاب و داغدیدگى، به فراخور این غم در کوچه هاى شهر بیداد مى کند.
باد نوحه گر، گذارش به نخل هاى گیسوپریش مى افتد که ردیف به ردیف، دست خوش فراق شده اند.
قربون آقام امام حسن برم... آقام قبرش تو مدینه ست ولی حرم نداره...
برا امام رضا و حضرت رسول عکس حرمشونو گذاشتم...شرمنده امام حسن...
الهی بمیرم...شرمندم
یه مدینه،یه بقیعه ، یه امامی که حرم نداره
سینه زنها کسی نیست تا روی قبرش یه دونه شمع بذاره...
سر تو سایه به سایه چراغ محمل بود
قدی خمیده کنون پیش پایت آوردم
کنار قبر تو دلهای پر حرارت را
به یاد سوختن خیمه هایت آوردم
ببین که چادر من پرچم عزای تو شد
نوا و زمزمه در نینوایت آوردم